© polkawlondynie.pl

Czas wydaje sie nie miec dla mnie litosci. Wczesniejsze tygodnie mojej ciazy mijaly mi w blyskawicznym tempie – ledwie dowiedzialam sie, ze zostane mama a tu zaraz pojawil sie drugi trymestr.

Teraz odnosze wrazenie, ze wszystko stanelo w miejscu badz tez nagle przystopowalo. Ostatnie 2 tygodnie zdaja sie nie miec konca. A ja juz sie nie moge doczekac naszego malenstwa.

Trzymajcie za mnie kciuki i za moja cierpliwosc

Dzisiejszy dzien na pewno utknie mi w pamieci – slub Kate i Williama.

Przez caly tydzien podgladalismy  przygotowania do tej krolewskiej imprezy az w koncu nadszedl ten wielki dzien.
Od samego rana siedzielismy z moim W  i ogladalismy transmisje, chwilami z zapartym tchem a czasem nawet z lezka w oku.

Jak wygladali? – przecudnie!!!
Bylam pod niesamowitym wrazeniem sukni Kate, skromnej a tak  jednoczesnie pieknej. Do tego ta wiazanka z delikatnych drobnych kwiatuszkow………… Cudo

Herbatka na ich czesc tez zostala wypita.

Jeszcze tylko 3 tygodnie, a moze mniej a moze troszke wiecej i nasze dzieciatko przyjdzie na swiat. Juz sie nie moge doczekac tego naszego szkraba.

Przygotowania na jego przyjscie wciaz trwaja choc  musze przyznac, ze najwazniejsze rzeczy mamy juz zakupione – wiec juz przynajmniej to zmartwienie nam odpada.

A tu ponizej moj wielki brzuszek

© polkawlondynie.pl

Czasem fajnie zwolnic

Dzien Swietego Patryka to irlandzkie swieto narodowe i religijne. Glownym symbolem swieta jest trojlistna koniczyna, ktora jest takze jednym z symboli wiazanych tradycyjnie z Irlandia. Wedlug legendy o sw. Patryku, wykorzystal on te rosline aby wyjasnic pierwszym irlandzkim chrzescijanom dogmat Trojcy Swietej. Nie mogli oni zrozumiec jak to jest mozliwe, ze sa trzy osoby boskie a jednoczesnie sa one jednym Bogiem.

W swieto patrona Irlandii odbywaja sie parady, nosi sie zielone ubrania, podaje sie zielone piwo (z dodatkiem zielonego barwnika), a niekiedy farbuje sie nawet rzeki na zielono.
Jeszcze inna tradycja zwiazana z obchodami Dnia sw. Patryka jest tradycja picia whiskey. Otoz jedna z opowiesci o swietym podaje, ze Patryk nastraszyl szynkarke, ktora nie dolewala pelnej miarki trunku, iz pojawia sie w jej karczmie potwory. Karczmarka wystraszona, od tego czasu solidnie napelniala szklanice. Od tej chwili 17 marca pije sie szklaneczke whiskey zwana “dzbanem Patryka”.

Moze tak zatem przynajmniej maly Guinnessik dla mojego W?!

Cudnie jest poczuc wiosne. Juz od kilku tygodni drzewa zaczynaja przybierac soczyste kolory zieleni, bieli, zolci czy rozu. Zaczely sie wiec pachnace nektarem spacery – uwielbiam to

Wraz z tym wiosennym rozkwietem w mojej glowie rowniez pojawilo sie przebudzenie. Zdecydowalam, ze nadam troche swiezosci mojej stronce –  stad tez trwa praca nad jej wygladem i prosba do was byscie byli cierpliwi. Na efekt koncowy trzeba bedzie troszke poczekac. Ale juz niedlugo…………

Nie pisalam dlugo, ponad 6 miesiecy  ale nastapilo jednak tyle zmian w moim zyciu, ze juz czas co niektorymi z nich z wami sie podzielic. Ale nie wszystko na raz.

Zaczne od najswiezszych newsow:

© polkawlondynie.pl

Tak, tak, to moja slubna wiazanka:) Od zaledwie 1,5 tygodnia jestem zona i Pania Warszawa – to moje nowe nazwisko. Smieje sie z tego troche, bo wyglada na to, ze zamienilam jedna Warszawe, ktora kocham na inna Warszawe, ktora bardzo kocham. Mam nadzieje, ze kiedys bede miec je dwie w zasiegu reki.

Zmiany nie da sie czasami uniknac, nadchodzi i nie pyta o zdanie.
Wyglada na to, ze nic juz nie bedzie tak samo.
Czyzby kolejny etap?!

Dlaczego by nie sprobowac w swoim zyciu pobic rekordu Guinnessa?!

12 wrzesnia przystapilismy z moim W. do proby pobicia Guinnessa w najdluzszym korowodzie Poloneza. A wszystko to z okazji 200 rocznicy urodzin Chopina i pomyslowosci Polskiej Organizacji Turystycznej w Londynie

Proba zakonczyla sie sukcesem.

© polkawlondynie.pl

Dzis sa moje urodziny. Przerazona, ale tez i z nadzieja zaczynam kolejny rok. Bogatsza o doswiadczenie z poprzednich lat, staram sie wyciagnac wnioski z tego co do tej pory udalo mi sie zrobic i czego jeszcze nie.

Jesli jest cos czego ja sama moge sobie zyczyc to z cala pewnoscia bedzie to odwaga i cierpliwosc.
- odwaga, poniewaz czesto boje sie zaczac. I choc w glowie klebia sie pomysly to mysl o porazce zniecheca mnie do dzialania.
- cierpliowsc, bo rzadko sie zdarza by udalo sie czegos wielkiego dokonac w ciagu jednej godziny, dnia czy tygodnia. Tak jak i ja, tak samo inne rzeczy musza przejsc swoje etapy dojrzawania.

To chyba na ten rok wystarczy, bo reszta zapewne przyjdzie sama